Quantcast

Achter deze vrolijke dancehits schuilt een groot verdriet

Als je de treurige verhalen van DJ Ötzi, Scatman John en Basshunter kent, zul je voor altijd anders naar hun muziek luisteren.

Koen van Bommel

Koen van Bommel

Screenshot via

Je staat ergens in een leuke bar. Laten we zeggen: de Après Skihut in Rotterdam. Het is gezellig, je hebt lekker wat gedronken en de feeststemming hangt voelbaar in de lucht (een soortement van klamme zweetlucht gemengd met bier). Na een uitgerekte luchthoorn knalt de dj Anton Aus Tirol van DJ Ötzi door de speakers. Het duurt niet lang voordat je twee handen op je schouders voelt. Instinctief pak je de schouders van de persoon voor je en jawel: er is een polonaise. Tot zover niks aan de hand, zou je zeggen. Maar weet je wel wat voor droevig verhaal er achter dit specifieke feestlied schuilt?

DJ Ötzi (echte naam: Gerhard Friedle) is een Oostenrijkse zanger met een boel hits op zijn naam. Naast het hierboven genoemde Anton Aus Tirol ken je hem van de megaknaller Hey Baby (dat gaat zo van: heeeey, hey baby! Oeh, ah. I wanna knoooohohohohow if you be my girl). Verder nam hij een eigen versie op van Live is Life, samen met Hermes House Band, die je weer kent van hun cover van I Will Survive. Enfin, als je weleens in de Après Skihut in Rotterdam komt, weet je dit allemaal al lang. De naam 'Ötzi' is trouwens ontleend aan een 5300 jaar oud gemummificeerd lichaam dat werd gevonden in de Alpen. Dit is allemaal nog leuk en vrolijk (oké, dat van die mummie is een beetje macaber), maar als je wil dat je DJ Ötzi blijft associëren met feest in plaats van verdriet, stop dan nu met lezen. Je bent gewaarschuwd.

Friedle werd in St. Johan geboren, in de Oostenrijkse staat Tirol, maar vrij snel na de geboorte afgestaan ter adoptie door zijn toen zeventienjarige moeder. Hij kwam in een pleeggezin terecht en werd later opgevoed door zijn grootouders. Toen hij nog jong was, kreeg hij epileptische aanvallen. Ook was hij een tijd dakloos. Zijn carrière kwam op gang nadat hij werd ontdekt in een karaokebar, maar ook op latere leeftijd bleef het ongeluk hem achtervolgen. Zo werd er balkanker bij hem geconstateerd (waar hij gelukkig van genas) en kreeg hij te maken met gehoorschade.

Om het allemaal af te maken, kwam Manfred Padinger, de componist van Anton Aus Tirol, in 2013 om het leven. Na een barbecue wilde hij naar huis met de trein, maar viel in slaap op het perron. Hij werd wakker op het moment dat zijn trein wilde vertrekken, maar bij zijn poging om het voertuig te betreden, kwam hij tussen de trein en het perron vast te zitten. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht, waar hij later overleed aan zijn verwondingen.

Goed, nu kun je waarschijnlijk nooit meer in alle onschuld genieten van DJ Ötzi's versie van Sweet Caroline. Het zij zo. Gelukkig zijn er nog veel meer vrolijke en optimistische liedjes om van te genieten. Scatman's World, bijvoorbeeld, van Scatman John. Wacht even. Schuilt daar niet ook een verdrietig verhaal achter? Nee toch? Helaas wel.

Het leven van John Larkin alias de Scatman is getekend door ellende. Hij stotterde namelijk verschrikkelijk. Zo erg, dat hij er zijn hele jeugd mee gepest wordt. Larkin vindt een vriend in de drank. De alcohol biedt hem een schild om de pesterijen het hoofd te kunnen bieden, maar hij gaat er ook aan onderdoor. Hij leeft een teruggetrokken bestaan, achter zijn piano, met een fles drank binnen handbereik. Hij droomt van een carrière als muzikant, maar de alcohol en later ook drugs, het stotteren, de vreselijke herinneringen aan zijn meedogenloze klasgenoten, maken het allemaal niet veel makkelijker. Gelukkig lukt het hem om clean te worden vlak voordat hij internationaal doorbreekt met de hit Scatman (ski-ba-bop-ba-dop-bop). Zijn liedjes zijn doorspekt van positieve boodschappen. Luister maar eens goed naar Scatman's World: andere opbeurende liederen van bijvoorbeeld Michael Jackson verbleken erbij.

Echt lang is het Larkin niet gegund om van zijn succes te genieten. Slechts drie jaar na het grote succes van Scatman krijgt hij longkanker. Een jaar later sterft hij.

Nog één droevig verhaal om het af te maken en dan mag je weer iets leuks gaan doen. Jonas Altberg, beter bekend als Basshunter, heeft het ook niet makkelijk gehad in het leven. Hij lijdt aan het syndroom van Gilles de la Tourette, een neuro-psychiatrische aandoening met tics als gevolg.

In een interview met BBC Radio vertelt hij openhartig over zijn ziekte en het feit dat hij op school veel werd gepest en weinig vrienden had. Dankzij jaren van training is het hem gelukt om zijn tics te onderdrukken en nu wil hij een positief rolmodel zijn voor andere kinderen met Tourette.

Later lekte er een filmpje op het internet waarop te zien is hoe Altberg seks heeft met zijn toenmalige vriendin. Tot overmaat van ramp werd hij in 2010 aangeklaagd door twee vrouwelijke fans voor aanranding, waar hij een jaar later gelukkig van werd vrijgesproken, omdat de meisjes "ongeloofwaardig en onbetrouwbaar" waren en hun getuigenissen "inconsistent en onwaarschijnlijk".

De volgende keer als je in de Après Skihut in Rotterdam staat en een van deze liedjes komt voorbij, denk dan even aan het tragische lot van de zangers ervan. Sta even stil bij het grote leed achter het feest. Sla een kruisje voor Scatman John. Bid voor DJ Ötzi. Heb medelijden met Basshunter. Maar besef ook: om grote kunst te maken, moet je soms lijden. Deze dappere artiesten moesten een hoop offers brengen om hun muziek te maken. De beste manier om ze te eren, is nog een handvol Flügeltjes te bestellen bij de bar en aan te sluiten bij de polonaise.