Quantcast

Brent Roozendaal heeft zin in het weekend

Drift is jaren het gezicht van de Nijmeegse dancescene.

Sebastiaan van Velthoven

Merlijn Hoek

Niet alleen als dj troefde hij menig dansvloer af, ook achter de schermen is Brent Roozendaal al jaren een rots in de branding. Have a Nice Day Festival en Breakfast Club komen van zijn hand, net als Drift, zijn paradepaardje. De eerste Drift-feestjes organiseerde hij rond 2004. Inmiddels zijn er meer dan honderd edities geweest. Met succes, want morgen is de zesde festivaleditie van Drift en die is strak uitverkocht.

Dat komt mede door de progressieve muziekkoers van Brent. Dit jaar zijn er maar liefs zes stages op het terrein van de oude Vasim-fabriek. Onder meer Helena Hauff, Tamo Sumo, Prosumer en Times Are Ruff nemen plaats achter de knoppen. Ook de Nederlandse school is goed vertegenwoordigd. R-A-G, de elektronicaband van Aroy Dee en Marco Spaventi staat op de planken met hun zware elektronicageluid. Conforce is al drie dagen in de weer met de visuals van Rene van Dijk.

In alle hectiek spraken we Brent Roozendaal kort over het Drift van vroeger en morgen.

THUMP: Ha Brent. Herinner jij je eerste set nog? Welke platen zaten erin?
Brent Roozendaal
: Vroeger nam ik al mijn setjes op met een cassetterecorder. In mijn eerste mix zaten veel tracks van Surgeon. Ook het oude album van Oliver Ho luisterde ik vaak, en zat in die mix. En tracks van het album van James Ruskin. Pitto en ik staken elkaar aan en gingen echt voor die emotionele techno, in combinatie met de technogrooves uit Napoli. De cassettebandjes die ik opnam deelde ik uit aan vrienden. M'n moeder vond het ook wel geinig. Dan zei ze: 'Ik hoor helemaal wat je doet!' Aan haar liet ik vooral de vrolijke platen horen, van Joris Voorn en zo. Dat kon ze nog wel aan.

Wat was je eerstee aanraking met technomuziek?
Dat was toen ik een mix van Derrick May hoorde. In de set zaten veel backspins en hij draaide met drie decks te gelijk, echt bizar. De set heb ik niet meer, maar deze plaat van Surgeon, Magneze, staat me bij.

Welke plaat staat voor jou echt symbool voor elektronische muziek uit Nijmegen?
Changes Of Life van Jeff Mills hoor je nog steeds vaak in Doornroosje. Dat was een van de eerste clubs die hem boekte, en in de loop der jaren heeft hij een bijzondere band opgebouwd met Nijmegen. Hij staat hier minimaal een keer per jaar. En natuurlijk ook op Drift.

Je oom was ook dj toch? Wat voor muziek draaide hij?
Klopt ja, hij gaf mij regelmatig cassettebandjes met zijn favoriete muziek. In het begin was dat vooral rock, bijvoorbeeld The Ramones. Later groeide hij uit tot professioneel house-dj. Hij maakte een speciale mix voor mij met alleen maar tracks van Der Dritte Raum. Halle Bopp sprong er echt uit.

Welke plaat was populair tijdens de eerste feesten van Drift?
Lastige vraag, maar Nathan Fake - The Sky Was Pink (James Holden remix) was zo vet! We gingen door het dak op deze epische banger. Dat was vroeger, tijdens de eerste Drift-feestjes. Maar hij kan nog steeds hoor.

Je organiseert een touwtrekwedstrijd met je andere festival, Have A Nice Day. Welke track haalt het beste in de trekkers naar boven?
Sorry daar kan ik echt niet op ingaan. Die plaat is geheim.

Wat is het ultieme Lente Drift-plaat?
Ik vind deze track op Nuno Dos Santos' label geweldig. De space in combinatie met die breakbeat raakt mijn gevoelige snaar. Heerlijk trippy en hypnotiserend, op een goede manier. Het is spannend, snap je?

Welke platen hoop je morgen te horen op Drift Festival?
Ik kan me zo voorstellen dat Barnt en Job Jobse deze klappen. Voor het hardere beukwerk moet je natuurlijk in de Vasim zijn, waar Peter van Hoesen en Donato Dozzy gaan stomen. Dat wordt fistpumpen en lekker vies kijken. Ik kan niet wachten!

Succes Brent. En veel plezier morgen.