Quantcast

Heeft Armin van Buuren het hartjeslogo van Wappie Techno Liefde gestolen?

Dreigend conflict over logo werpt schaduw over Valentijnsdag in danceland.

Terwijl jij nietsvermoedend bonbons en een boeket voor je geliefde uitzoekt, dreigt in danceland een logo-conflict van hartverscheurende proporties. Het betreft hier twee hartjes: het logo van raverspagina Wappie Techno Liefde en dat van Armin van Buuren's radioshow A State of Trance. De twee lijken sprekend op elkaar, maar wie was eerst? Meningen daarover zijn verdeeld en de messen worden geslepen.

Wie nog niet bekend was met de Facebookpagina van Wappie Techno Liefde (ook wel WTL genoemd): het platform voor hopeloze rave-romantici is een bron van poëtische liefdesverklaringen. Jongens en meisjes die op zaterdagnacht de liefde van hun leven hebben ontmoet maar net iets te wappie waren om hun naam te onthouden, kunnen nog diezelfde zondagochtend een oproep plaatsen. Wij quoten: "Je bruine haren vielen als pasgeboren engelen langs je gezicht en streelden de huid teder. Er was weer licht in het duister. En wat voor licht." En: "Dwalend door het landschap van euforische lichten en geen besef meer van tijd, liep ik vanuit de Cave de duisternis in om even tot rust te komen in de backstage. Op weg naar de nodige verfrissing kwam jij in mijn blikveld terecht. De godin van de nooduitgang met haar blonde haren en haar verblindende glimlach."

En wie nog niet vertrouwd is met Armin van Buuren's A State Of Trance (ASOT voor kenners): al sinds 2001 slingert Armin's wekelijkse radioshow een niet aflatende stroom trance-evergreens als deze de ether in: 


Genoeg liefde, zou je zeggen. Waarom dan toch het dreigende conflict? Welnu, Inge, oprichtster van Wappie Techno Liefde, is van mening dat A State Of Trance haar logo heeft gejat. Ze was furieus toen ze haar logo, een hartje in een planeet met Saturnusring, boven A State Of Trance aflevering 650 zag staan. "Ik was zo boos toen ik dat zag! Ze hebben gewoon mijn logo gestolen. En dan ook nog voor een trance-show!" Eerlijk is eerlijk: de gelijkenis is wel erg groot:

 v.s. 

Dus nu wil Inge stappen ondernemen tegen Armada Music, het bedrijf dat A State Of Trance produceert. Haar advocaat liet ons weten dat de procedure nog in een heel vroeg stadium is. Ze staan op het punt A State of Trance te benaderen over een mogelijke overeenkomst: "We kunnen nog besluiten om niet naar de rechter te gaan en het overleg met ASOT gaat nog weken duren." Meer wil hij niet zeggen over de zaak, vanwege beroepsgeheim.

Wel licht hij ons in over de normale gang van zaken bij dit soort kwesties: "Als iemand anders jouw merk gebruikt voor dezelfde diensten zonder toestemming, mag jij dat verbieden. Strikt genomen zou Inge, als zij een merkregistratie heeft, kunnen zeggen dat ASOT niet langer dit teken mag gebruiken. De partijen kunnen ook tot een overeenkomst komen, en het gebruik van het logo samen verdelen, bijvoorbeeld de één voor Cd's en de ander voor evenementen. Mocht er worden vastgesteld dat er sprake is van een gestolen merk-logo, dan kan ASOT er ook voor kiezen om de licentie over te kopen. Dat zou betekenen dat het bedrijf iedere maand een bedrag over moeten maken aan Inge."

Dat is nogal wat. We besloten Armada Music, het bedrijf van Armin van Buuren, om opheldering te vragen. De woordvoerster van Armada heeft het logo van WTL nog nooit gezien. "A State of Trance werkt al sinds 2010 met een hartje en verschillende symbolen. Als ik het logo van WTL zie, snap ik wel dat je denkt dat dit eruit is gekomen. Maar wij gebruiken de hartjes al sinds ASOT 500." Ter illustratie de eerdere logo's:



 

Zij vervolgt: "We hebben zelf ook vaak last gehad van mensen die dingen van ons jatten, dus we zouden dat nooit bij een ander doen. Ik heb ook even met de ontwerpers gebeld, maar die zeggen dat ze dit logo ook nog nooit gezien hadden. Als het moet kan ik de oude files wel laten zien. Dan zul je merken dat er sprake is van toeval."

Wie er precies gelijk heeft, blijft onduidelijk. Maar laten we hopen dat de liefde in dit hartjesconflict zal zegevieren en dat Hartjes-gate niet in een rechtszaak eindigt, maar in een grote groepsknuffel.